Мақолаҳои тоҷикӣ

Иқтисоди ҷаҳонӣ (хоҷагии ҷаҳонӣ) натиҷаи инкишофи дуру дарози таърихии инсоният мебошад, ки ҳамчун як низоми бутун дар оғози асри XIX ба вуҷуд омадааст.

Яке аз масъалаҳои асосии ҳамагуна низоми асъорӣ ин қурби асъор мебошад. Қурби асъор гуфта инъикоси нархи асъори як мамлакатро бо асъори дигар мамлакат меноманд.

 Бонки миллии Тоҷикистон, бонки марказии бароришгар (эмиссиягар) ва захиравии Чумхурии Тоҷикистон буда, барои нигох доштани кобилияти харидории пули милли – сомони чораҳои зарури меандешад.

 Низоми бонки дар каламрави Тоҷикистони имруза баъд аз таъсиси Чумхурии Мухтори Шуравии Сотсиалистии Тоҷикистон огоз ёфт.

1.1.

Дар шароити бозор ба хам мувофик омадани даромад ва харочоти бучет холати тасодуфи аст.

Даромадхои бучети раванди инъикоскунандаи муносибатхои иктисодии баини давлату корхона, ташкилот ва шахрвандон дар чараёни фарохамоварии фондхои бучетии мамлакат мебошанд.

Банақшагири вақти кории робарӣ ва санъати менеҷмент Нақша: 1.Инкишофи иқтисоди масъулият 2.Идоракунии вақт 3.Банақшагирии вақти фардии роҳбар 1.

Шояд дар таърихи фарҳанг ва адабиёти ягон кишвар ин қадар ба масъалаи ахлоқи инсон даст назада бошанд, чуноне ки дар таърихи фарҳангу фалсафаи пешгузаштагони халқамон.

Яке аз масъалаҳои муҳими илмӣ сиёсӣро масъалаи муносибати байниҳамдигарии сиёсат ва ахлоқ, баҳамтаъсиррасонии сиёсат ва соҳаҳои дигари ҳаёт, доираи таъсиррасонӣ ва нуфузи сиёсат ташкил медиҳад.

(Пайдоиш ва инкишофи таълимотҳои ахлоқию сиёсӣ ба ташаккули аввалин давлатҳо дар Шарқи қадим— Миср, Бобулистон, Ҳиндустон, Хитой, Эрон рост меояд.

Этика аз забони (юн. Ethika, аз etos-расм, хулқ, хислат), гирифта шуда маънои хулқшиносӣ-ро дорад, ки масъалаҳои ахлоқиро меомўзад. Он яке аз фанҳои таълимии фалсафӣ ва ҷомеашиносӣ ба ҳисоб меравад.

Одоби хўрдани таом ва нўшидани нўшокиҳо.Ороиши дастархони миллӣ ду вазифаи асосиро иҷро мекунад. Вазифаи аввал ин вазифаи этикӣ ва вазифаи дигар — вазифаи биологӣ ба ҳисоб меравад.

Халқи тоҷик ҳамчун халқи инсондўст, раҳмдил, таҳаммулгаро ва меҳмоннавоз дар миёни халқҳои дигар машҳур мебошад.

Истифодаи таҷҳизоти гуногуни техникӣ дар ҷаҳони муосир яке аз воситаҳои асосӣ дар муоширати ҳаррўзаи одамон гаштааст.