Менеҷменти ҷопонӣ дар даҳсолаҳои охири асри ХХ мамлакатро ба кишвари пешрафтаи ҷаҳонӣ ва асриХХ1 бошад дар ҷаҳон ба довталаби ҷои аввал бар овард.
Аз таърихи пайдоиш то ба имрӯз олимони зиёде оиди илми менеҷмент акидаҳои хешро иброз намуда ба таври худ маънидод намуданд.Нақша: 1.Мохият ва мазмуни менеҷмент 2.
Фаъолияти мақсаднокеро, ки бо ёрии он дар корҳонаву ташкилотҳои гуногун менеҷерон ба объекти идорашаванда – истеҳсолот ва кормандон дар иртибот бо қорорҳои дахлдор ба самти фаъолият таъсир мерасонанд,
Коммуникатсия шарти нахустини мавҷудияти ташкилот ба ҳисоб меравад.
Нақша: 1. Мафҳумҳои системаи менеҷменти ташкилот; 2. Марҳилаҳо ва усулҳои ба лоиҳагирии сохторҳои ташкилии корхонаҳо; 3. Принсипҳои ташаккулёбии сохтори идоракунии ташкилот; 4.
Ҳолати муайяни фаъолияти ҳоҷагии корҳона дар натиҷаи таъсири омилҳои муҳити дохилӣ ва берунӣ муттасил тағйир меёбад.
Боназардошти сатхи кунунии камбизоати ва махдудияти бучети давлати, Точикистон ба кумаки калон, бахусус дар шакли карзхои беподош ниёз дорад.
Ба ақидаи муаллифони энсиклопедияи менеҷменти касбии амрикоӣ нуқтаи ибтидоии рушди менеҷменти муосир ин соли 1886 мебошад, ҳамон сол соҳибкор Г.
Ҳар як роҳбар нақши иртиботии худро нисбати фаъолияти тобеон амалӣ намуда, дар қабули қарорҳою иҷрои воқеии функсияҳои асосии идоракунӣ (нақшагирӣ, ташкил, мотиватсия ва назорат) бояд фаъолона ширкат
1.Давраҳои таърихии пайдоиш ва инкишофи менеҷмент; 2.Мактабҳои классикии менеҷмент ва инкишофи фикру ақоиди идоракунӣ; 3.Алоқамандии инкишофи ҳаёти иҷтимоию иқтисодӣ ва менеҷмент; 4.
Менеҷменти молиявӣ ё худ идорасозии молиёт (financial management) харидан (ба даст овардан), молия кунонидан ва идора сохтани активҳоро ифода менамояд, ки ин амалиётҳо барои ноил гаштан ба мақсади муа
Мафҳуми низоъ (аз калимаи лотинии «соnflictcs» гирифта шуда) маънои муҳолифат, норизоги ва зиддиятро нисбати ягон масъалаи иқтисоди, ичтимои, сиёси, идоракуни ва ҳар гуна фаъолияти инсонро дорад.
Усули асосии истифодаи менеҷмент барои ноил гаштан ба ҳадафҳои ниҳон дар шароити иқтисодӣ муосир, ташкил ва таъмин намудани ҳавасмандии иқтисодии коргарон аз натиҷаи меҳнат мебошад.
Иштирокчиёни муносибати корӣ барои вазифаи дар пеш гузошта шуда, ба мақсад ва комёбиҳои назаррас ноил шудан аз рўи қонун баромад менамоянд.
Инсонеро метавон менеҷер номид, танҳо дар ҳоле, ки ӯ қарорҳои ташкилотро мустақилона қабул намояд ва ё бо воситаи дигар шахсон онро амалӣ созад.