Мақолаҳои тоҷикӣ

Вазъияти сиёсии солҳои 90-уми асри 20 Оғози низои сиёси дар Тоҷикистон Сабабҳои низои сиёсӣ дар Тоҷикистон Фаъолияти неруҳои сиёсӣ ва парлумони кишвар дар солҳои 90-ум Барои сар задани раванду ҳодиса

Раванди дарк ва омӯзиши низои байни тоҷикон Ҳуҷҷату санадҳоие, ки дар раванди музокирот ба табъ расидан Мавқеи созмонҳои байналмилалӣ дар раванди музокирот Низоъшиносӣ дар Тоҷикистон ҳамчун илм ва фа

Нақша: 1. Хусусиятҳои рушди тахайюл ва фантазия дар синни томактабӣ ва синни хурди мактабӣ. 2. Хусусиятҳои хаёл ва фантазия дар синни наврасӣ ва зинаи камолот.

Сарнавишти сулҳ Ман дар сукунати ҳавлангези зимистон, аз байни пардаи тунуки абри шомгоҳон ба чашмакзании ситораҳои акнун дамидаистода нигоҳ мекардам.

Чавонон ва рушди идеяи худшиносӣ Кобилияти шинохт Барои тамоми ҳаёт, даври муаяни он, солу моҳ, ҳар соату дақиқа мақсад дошта бош ва мақсади муқарариро қурбони мақсади олӣ намо.

Андешаҳои ахлоқи сиёсӣ дар таълимоти Румӣ Дар мақолаи мазкур андешаҳо перомуни ахлоқи сиёсӣ аз нигоҳи Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ баррасӣ мегарданд.

Муҳокима яке аз шаклҳои тафаккур мебошад. Муҳокима ҳам мисли мафҳум инъикоси воқеияти реалие мебошад, ки берун аз шуури инсон ва новобаста ба он вуҷуд дорад.

Накша. Мохияти мафхум. Мохият ва хусусияти мухокима. Тартиби пешниходи хулосабарори. Мохияти мафхум Тафаккури инъикоси ашё ва ҳодисаҳои олами моддӣ мебошад. Мафҳум яке аз шаклҳои тафаккур аст.

Дар мақола идеяҳои фалсафаи сиёсӣ оид ба равандҳои муосири муносибатҳои байналхалқӣ зери таҳлил қарор гирифтаанд.

Дар ҳамаи давру замон фикри одамони беҳтарини таърихиро масъалаҳои худшиносӣ, худсозӣ, худбарқароркунӣ, озодӣ, ирода, баробарӣ, адолат, муҳаббат, ҷанг ва сулҳ барин падидаҳои умумиинсонӣ ба худ ҷалб

Бозтоби воқеаҳои глобалӣ, минтақавӣ ва баъзе протсесҳои диалектикӣ-идомаи мантиқии равандҳои геополитикӣ, ки дар ҷаҳон рух медиҳанд, ниёз ба таҳлил, муқоиса, мушоҳида, арзёбӣ ва хулосабарории дақиқро

Аз он вақте, ки дар осмон офтоб фурўзон буда дар гирдаш сайёраҳо чарх мезананд, ҳеҷгоҳ дида нашудааст, ки дар ҳамаи замонҳо одамон дар хусуси тақдиру толеъ, хушбахтиву бадбахтӣ, озодиву ахлоқ, муҳабб

«Чунон ки офтоб ба ҳар як атоми эфир курраи ба худии худ мукаммал ва дар баробари ҳамин танҳо атоми як воҳиди томи аз ҷиҳати бузургиаш барои инсон ақлнорас мебошад, ҳамин тавр ҳар як шахсият дар дил

Замони мо пуртазоду зуд таҳаввулёбанда мебошад ва дар он пайдо кардани мақому мавқеи устувор ба такомули шуури солим ва дарки манфиатҳои олии миллӣ ва давлатӣ марбут мебошад.

Дар тақдиру толеъи инсоният ҳеҷ гоҳ монанди имрўз барои рушд ва инкишоф додани сохтори тафаккуру тасаввур имконият фаро нарасида буд.