Мақолаҳои тоҷикӣ

Сокинони қитъаи Европа низ дар ташаккули фарҳанг ва тамаддуни аҳли башар саҳми босазо гузоштаанд. Ҷазираи Крит дар қитъаи Европа аз қадимтарин марказҳои тамаддуни инсонӣ ба ҳисоб меравад.

Яке аз шаклҳои ибтидоии дин ин «тотемизм» мебошад. Истилоҳи «тотем» аз забони ҳиндҳои Амрикои Шимолӣ «О-тотем», яъне «авлоди ӯ» гирифта шудааст.

Мутафаккирони зиёд оид ба сиёсат ақидаронӣ намуда, онро ба таври мухталиф маънидод намудаанд. Масалан, ба ақидаи Афлотун, сиёсат – ин санъати шоҳӣ нисбати идора намудани инсонҳо аст.

Дар редактори Wordимконияти нигоҳдории ҳуҷҷатҳо мавҷуд аст.

Ҳар як корхона барои истехсоли неъматҳои моддӣ ва адои хизмат, аз захираҳои табиат, сармоя, меҳнат, ашё, материал, иттилоот, воситаҳои пулӣ истифода мебарад.

Гармшавии глобалӣ – баландшавии ҳарорати атмосфераи Замин ва уқёнусҳо дар даҳсолаҳои охир мебошад. Ҳарорати наздики атмосфера ба 0.6 ± 0.2 °C (1.1 ± 0.4 °F) дар асри 20 расид.

Нақша: Фоиз ва меъёри фоида. Динамикаи мизони фоиз. Бонкҳо дар асоси ҳисоби тиҷоратӣ фаъолият мебаранд, яъне онҳо ба даст овардани фоидаро дар назар доранд.

 Дар бозори рақобати номукаммал молистеҳсолкунанда кӯшиш мекунад, ки пастшавии нархро ҳангоми афзоиши ҳаҷми фурӯш боз дорад ва дар баъзе ҳолат ин чорабинӣ ба ӯ дастрас меградад, аммо тамоюли асо

«Таҷрибаи башарӣ – мегӯяд Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Э.Ш.Раҳмонов, – собит месозад, ки озодӣ ва истиқлол бо осонӣ ба даст намеояд.

Химояи маълумот — ин мачмуи чорабинихое мебошанд, ки ба таъминоти бехатарии информатсионй равона карда шудааст.

Нақши ВАО дар пешгири ва ҳалли низоъ ВАО омма, василаи муҳимтарин дар ҳалли низоъ Дар шароити низоъҳои муосир васоити ахбори умум (ВАУ) тавассути ду роҳ метавонанд таъсирбахш бошанд: якум, ба одамон

Агар ба хусусиятҳои тақсимоти баландӣ ҷамоаҳоро дида набароем, тавсифи биомҳои хушкӣ пурра намешавад.

Чуноне дар бобҳои гузашта таъкид шуд, баъди бунёди тартиботи Шӯравӣ дар тамоми ҳудуди мамлакати Шӯроҳо ҳизбҳои коммунистӣ яккаҳукмрон гардиданд.

Намояндаи дигари илму фарҳанги форсу тоҷик (асри ХIV) Мир Сайид Алии Ҳамадонӣ (1314-1386) мебошад.

Абӯбакр Муҳаммад бини Закариёи Розӣ (865-925) табиби ҳозиқ, кимиёгари варзида, файласуфи барҷаста ва мутафаккири озодандеши тоҷику форс ва умуман ҷаҳони ислом буда, дар шаҳри Рай, ки дар наздикии шаҳр