Ташаккул ва нашъунамои давлат. Қаламрави Ғуриён кишвари кӯҳистонии саргаҳи Ҳарирудро меномиданд, ки аз Ҳирот то Бомиён ва ҳудуди Кобулу Ғазна тӯл мекашид.
Сиёсати муҳоҷиркунии ҳукумати подшоҳӣ дар шароити Осиёи Миёна.
Ҳуҷуми қӯшунҳои рус ба муқобили хонигарии Қӯқанд ва аморати Бухоро. Таъсиси генерал-губернатории Тур
Кӯшишҳои ҷиддии ҳукумати Русия барои забти Осиёи Миёна аз охири солҳои 30 то миёнаи солҳои 50-уми асри XIX.
Амир Исмоил чун ба Бухоро расид, аҳли Бухоро истиқбол карданд ва ба эъзози (ҳурмату эҳтиром) тамом уро ба шаҳр дароварданд.
Инқилоби якуми буржуазию демократии Русия ва таъсири он дар афзудани ҳаракати зиддимустамликавии мар
Инқилоби якуми рус ва таъсири он ба кишвари Туркистон. Аввали асри ХХ барои Русия давраи нооромиҳои зиёд гардид.
Тоҳир ибни Ҳусайн ва Абдуллоҳ ибни Тоҳир. Каме пас аз поёни фоҷеавии хонадони бармакӣ силсилаҳои дигари эронитабор ба корҳои идорӣ ҷалб гардиданд.
Ҳолати ифодаи манфиати тоҷикон дар Ҷумҳурии Туркистон. Дар ҷумҳурии Туркистон манфиати иқтисодии тамоми мардуми меҳнатӣ, чӣ тоҷикон ва чӣ ӯзбекону туркманҳою қирғизҳо ҳама баробар ифода карда мешуд.
Неолит охирин марҳилаи асри санг мебошад. Дар ин давра дар Осиёи Миёна се навъи маданияти неолитӣ – ҷайтун, калтаманор ва ҳисор паҳн шуда буданд.
Шаклҳои заминдорӣ ва андоз.
Гузаштан ба саросар коллективонидани кишоварзон. Аз нимаи дуюми соли 1929 дар Тоҷикистон, чун дар тамоми Иттиҳоди Шӯравӣ, маъракаи саросар коллективонидани кишоварзон оғоз гардид.
Ташкилёбии Ҷумҳурии Халқии Шӯравии Бухоро ва органҳои он.
Вазъи ҷаҳон. Вазъи ҷаҳон дар солҳои 50-80-ум хело мураккаб буд.
Нақша: Парокандагин сиёсии давлати Ҷокиён ва сусту нотавон гардидаии он.Ҳуҷуми ҳокими Эрон Нодиршоҳ ба Осиёи Миёна ва ба худ тобеъ намудани хонии Бухоро.
Мезолит ё асри санги миёна давраеро меноманд, ки баъди палеолит сар шуда, ҳазорсолаҳои 10-6 пеш аз милодро дар бар мегирад.
Вориси Исмоил писараш Аҳмад (907-914) ҳанӯз дар айёми ҳукумати падар ба баъзе вазифаҳои баланди давлатӣ мушарраф гардид. Аммо ӯ кифояту коршоямии падарро надошт.