Мақолаҳои тоҷикӣ

«Дар шароити ҷаҳонишавии иқтисодиёт кишваре ширкаткунандаи фаъолияти иқтисодии хориҷӣ шуда метавонад, ки бо молҳои худ дар бозори ҷаҳонӣ қобилияти рақобат дошта бошад.

Аз мазмуну мундариҷаи саволҳои пештара бар меояд, ки фаъолияти соҳибкорӣ, тиҷоратӣ ва фаъолияти  бизнес бидуни фаъолияти истеҳсолӣ имконнопазир аст.

Дар ҳаёти муқаррарӣ инсон бо ибораҳои зиёде ба монанди неъмат, маҳсулот, мол, сарват, боигарӣ ва ғ. дучор меояд ва онҳоро бамавриду бемаврид дар як маънову мазмун истифода мебарад.

Дар илми фарҳангшиносӣ оид ба тафсири мафҳум ва мохияти  фарҳанг назарияҳои гуногун мавҷуданд, ки маъмултарини он назарияи  аксиологӣ ва назарияи фаъолият мебошанд.

Дар оғози баҳс оид ба ҷамъият бояд пеш аз ҳама ба баррасии истилоҳи «ҷомеа» ва баёни махсуси ин истилоҳ таваҷҷӯҳ намуд, зеро истилоҳи ҷомеа дар адабиёти иҷтимоии замони муосир ба сурати густурда ва ак

 Фалсафа ҳамчун шакли фаъолияти маънавӣ ба гузоришу таҳқиқ ва ҳалли муҳимтарин масъалаҳои ҷаҳонбинӣ нигаронида шуда, ҳадафи ниҳоийи он кор кардан ва ба танзим даровардани дониши мукаммал дар бор

Сабабҳои ба амал омадани шӯришҳои зиддимустамликавӣ. Дар замони мустамликавӣ дар ҳудуди кишвари Туркистон худсарию бедодгариҳои амалдорони маҳаллии ҳукумати подшоҳӣ ҳадду канор надошт.

 Рақобати монополӣ — шакли сохтори бозориест, ки дар он фурӯшандагони молҳои гуногун, ки дорои ҳокимияти бозорӣ ҳастанд аз рӯи ҳаҷми фурӯши молҳо байни ҳам рақобат мекунанд.

Қонунияти ба вуҷудоии давлат ва ҳуқук дар таносуб аз омилҳои он умумияти эътирофшударо доро аст, ки мавҷудияти он дар ҳама халқу миллатҳо дар арафаи бунёди давлатдориашон мавҷуд аст.

Агар ҷои файли нигоҳдошташавандаро фаромуш карда бошед, онгоҳ дар системаи оператсионии Windowsвоситае мавҷуд аст, ки вай аз рӯи ном мавқеи онро муайян мекунад.

Созишномаи мусолиҳа гуфта, чунин расмияти маросими муфлисшавиро меноманд, ки дар давраи дилхоҳи баррасии парвандаи кори муфлисшавӣ аз ҷониби суди иқтисодӣ байни кредиторҳо ва қарздор бо роҳи бастани

Дар замони муосир иттиҳодияҳои мухталифи ҷамъиятӣ дар системаи сиёсии ҷомеа мавқеи махсусро ишғол менамоянд. Онҳо дар шаклҳои мухталиф зоҳир гардида, ташаккул меёбанд.

Барои инсон ду роҳи асосии зиндагӣ ва фаъолият вуҷуд дорад: генетикӣ, ки дар робита бо муҳити атроф асоси эволютсияи биологии онро ташкил медиҳад ва иҷтимоӣ -маданӣ.

Таърихи инсониятро ивазшавии пай дар пайи форматсияҳои ҷамъиятию иқтисодй ташкил медиҳад.

Абулвалид Муҳаммад ибни Рушд (1126-1198) аз барҷастатарин файласуфони машшоии араб ҳисоб мешавад, ки дар шаҳри Курдоби Испониё ба дунё омадааст.