Статьи

Баъд аз он, ки Эрон дар асри VII аз ҷониби арабҳо истило гардид, то миёнаҳои асри IX касе зардуштиёнро барои қабули ислом расман маҷбур накард, ҳарчанд фишор вуҷуд дошт.

Башарият то бунёд ва ташаккул ёфтани бозор, таи ҳазор-солаҳо дар иҳотаи хоҷагидории инфиродӣ (натуралӣ) ҳаёт ба сар бурдааст.

Барои  фаҳмиши моҳияти муносибатҳои иҷтимоӣ – иқтисодӣ  ин  суолро  гузоштан воҷиб аст: инсон дар кадом маврид ин ё он чизро истеъмол карда  метавонад ё дар кадом ҳолат онро н

Барои ҷудокунии як катакча нишондиҳандаи мушакро ба он оварда қарсос кардан лозим аст ё бо ёрии тугмаҳои идоракунии курсорро рамкаи сиёҳро ба ин катакча овардвн даркор аст.

Барои фаъолияту мавҷудияти давлат маблағҳои зарурӣ лозиманд. Маҳз ба тауфайли маблағҳои гирдовардаи давлат мавқеу қувваи иқтисодиро соҳиб мегардад.

Барои таҳқиқи фарҳанги нимаи дуюми асри XVIII ва ибтидои асри XIX- и халқи тоҷик асари машҳури Муҳаммад Яъқуб «Гулшан-ул-мулук » ба аҳамияти калон соҳиб аст.

Аҳамияти системаи асаб. Системаи асаб дар танзими вазифаи организм роли муҳим мебозад. Вай кори доимии ҳуҷайраҳо, боф- таҳо, узвҳо ва системаи онҳоро таъмин мекунад.

Ба роҳи Ватан ҷон фидо мекунем, Ватан ҳар чӣ гӯяд, адо мекунем. Ватан, зодгоҳ калимаи зебо ва хуҷастае аст, ки бо шуниданаш хонаву дар, гаҳвора ва модар пеши назар меояд.

Ба монанди мақолаи газетаҳо HTML ҳуҷҷат ба ду қисми асосӣ -head (сарлавҳа) ва body (мундариҷа ва ё тан, пайкара асос) ҷудо мешавад.

Ба монанди дигар бозорҳо дар бозори захираҳои қарзӣ қарзро вобаста ба шакли қарздиҳӣ, вобаста ба мӯҳлати адои қарз ва вобаста ба хусусиятҳои қарз дар фазо, таснифбандӣ менамоянд.

Ба вуҷуд омадани иттиҳоди ҳарбию сиёсӣ. Амалиётхои ҷангии арабхо то андозае хокимони мулк-давлатхои Хуросону Мовароуннаҳрро муттахид кард.

Ба ақидаи Томас Гоббс (1588-1679) ҳокимият воситаест, ки бо ёрии он дар оянда неъматҳо ба даст оварда мешаванд ва аз ин рӯ, мубориза барои ҳокимият нишонаи асосии ҳаёт буда, то дами марг идома меёбад.

Ба ақидаи сиёсатшиноси рус К.С. Гаджиев демократияи Юнони қадим бо нишонаҳои асосии худ аз демократияи замони муосир тафовути ҷиддӣ дорад.

Ба ақидаи муаллифони энсиклопедияи менеҷменти касбии амрикоӣ нуқтаи ибтидоии рушди менеҷменти муосир ин соли 1886 мебошад, ҳамон сол соҳибкор Г.

Аҷаб шаҳри дилороӣ, Душанбе, Хаёлам зеби дунёӣ, Душанбе. Душанбе шаҳри зебо ва калонтарини тоҷикон буда, имрӯз пойтахти Тоҷикистони азизамон мебошад.