- Адабиёти тоҷик
- Асосҳои давлат ва ҳуқуқ
- Асосҳои туризм
- Биогеография
- Бонк ва бонкдори
- Гумрук
- Забони англисӣ
- Информатика
- Иншо ва мавзӯи озод
- Консепсияҳои табиатшиносии муосир
- Маркетинг
- Менеҷмент
- Микро ва Макро иқтисод
- Молия ва қарз
- Назарияи Иқтисод
- Омор
- Психология
- Саволҳо ва Ҷавобҳо
- Сиёсатшиносӣ
- Таърихи динҳо — Диншиносӣ
- Таърихи халқи Тоҷик
- Фалсафа
- Фархангшиносӣ
- Экология
- Демография
- Этика / Эстетика
- Биология
- Нуҷум
- Асосҳои Иқтисодиёт
- Баҳисобгирии бухгалтерӣ
- Ботаника
- Геополитика
- Иқтисоди миллӣ
- Мантиқ
- Метрология
- Низоъшиноси
- Сотсиология
- Типология
- Ҳуқуқи бонкӣ
- Ҳуқуқи иқтисодӣ ва молиявӣ
- Тестҳо
- ЭССЕ
Доири пайдоиши ҳуқуқи байналхалқӣ фикрҳои мухталиф вуҷуд дорад. Олимони ҳуқуқшиноси байналхал қӣ пайдоиши онро бо пайдоиши давлат, ҳодисаи таърихӣ ва манфиатҳои инсонӣ алоқаманд медонанд.
Истилоҳи «ҳуқуқи байналхалқӣ» аз тарафи умум дар асри ХIХ қабул гашт, ки то ин давра истилоҳи қадимаиҳуқуқи римӣ «ҳуқуқи халқ»-ҳо истифода мешуд.
Доираи масъалаи ҳуқуқи байналхалқии оммавӣ аз хусусӣ дар адабиётҳои ҳуқуқӣ фикрҳои мухталиф вуҷуд дорад. Як гурӯҳ олимон ҳуқуқи байналхалқии хусусимро ба ҳуқуқи байналхалқии оммавӣ якҷо менамоянд.
Низоми ҳуқуқи байналхалқӣ мавҷудияти объективонаи робитаи тарафайни элементҳои мақсаднокро меҳисобанд, ки ба он: принципҳои умумии эътирофгашта, меъёрҳои ҳуқуқи байналхалқӣ, шартномавӣ ва одатию ҳуқу
Истилоҳи сарчашмаи ҳуқуқ дар ду мазмун истифода бурда мешавад; дар мазмуни моддӣ ва расмӣ. Дар зери срчашмаҳои моддӣ шароитҳои модии ҳасти ҷамъият фаҳмида мешавад.
Меъёрҳои ҳуқиқи байналхалқиро аз рӯи якчанд асосҳо таснифот мекунанд. 1.Аз рӯи доираи амалкуниашон ба меъёри универсалӣ ва локалӣ тақсим мешаванд. 2.
Дар зери кодификацияи ҳуқуқи байналхалқӣ банизомдарори меъёрҳои ҳуқиқи байналхалқие, ки бо субъектони ҳуқиқи байналхалқи ба амал бароварда мешавад. фаҳмида мешавад.
Макромуҳити маркетингӣ. Макро муҳити маркетингӣ гуфта, ин гурӯҳи омилҳои танзимшавандаеро меноманд, ки ба унсурҳои низоми маркетингӣ бавоситаи унсурҳои микромуҳити он, таъсири худро мерасонад.
Ҷавобга рии ҳуқуқӣ барои вайрон намудани қонунгузории андоз ин таҳти маҷбурияти давлати иҷро намудани ӯҳдадориҳои андозбанди аз ҷониби ҳуқуқвайронкунанда мебошад.
Одамон аллакай дар давраҳои қадим арзиши фаҳмиши воқеияти муҳитро дарк намуда буданд. Масалан, дар мисриҳо ва шумериҳо шахсоне, ки навишта ва хонда метавонист қадр мешуданд.
Мувофиқи моддаи 27 Конститутсия ва моддаи 2 қонуни ҶТ «Дар бораи хизмати давлатӣ» шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон, қатъи назар аз миллат, нажод, ҷинс, забон, эътиқоди динӣ, мавқеи сиёсӣ, вазъи иҷтимоӣ
Меъёрҳои ҳуқуқи экологӣ.
Ташаккул ва таҳаввули таърихии ҷомеаи шаҳрвандӣ.
Илми ҳуқуқи инсон баъди омӯзишу тадқиқи адабиёти ҳуқуқӣ дар соҳаи ҳуқуқи инсон[1] пешниҳод гардидааст. Мафҳуми предмети ҳуқуқи инсон ва илми ҳуқуқи инсон.
Шакли зоҳирии ифодаёбии меъёрҳои ҳуқуқи ва ифодаву иродаи мақомоти қонунгузориро, ки дар он меъёрҳои ҳуқуқи иҷрои ҷазои ҷиноятӣ инъикос ёфтаанд, яъне санадҳое, ки дар онҳо меъёрҳои ҳуқуқи иҷрои ҷазои