Мақолаҳои тоҷикӣ

Гузаронидани тахлили мунтазами идоракунии истеҳсолот барои мутобиқшавии сохторҳои дохилии ширкат ба тагйиротҳои беруна ва тоб овардан ба мухити рақобатӣ аҳамияти бузург дорад.

Халли муамохои гуногуни такмили фаъолияти ширкат аз таъмини истехсолот ва раванди идоракунии кормандони баландихтисос вобаста мебошад.

Муҳити ташкилии иҷтимои аз гурӯҳи одамон таркиб ёфтааст: роҳбарият, зердастон, лидерони ғайрирасмӣ, ҳамкорон. Ташкилӣ маданият аз рафтори одамон дар муҳити ташкили таркиб меёбад.

Имкониятҳо ва хатарҳо берун аз доираи идоракунии фирма қарор дорад. Бинобар ин онҳо ҳаммчун унсурхои берунаи муҳити бозорӣ ба ҳисоб гирифта мешаванд.

Усули муайянкунии имконият ва хатарҳои бозорӣ бо усули таҳлили қудратнокӣ ва заифӣ монанд мебошад: 1.Номугӯи бузургиҳое, ки шароитҳои бозорӣ баҳогузорӣ карда мешавад, бояд тартиб дода шавад; 2.

Дар тадкикотбарии маркетинг мафхуми маълумот ва ахборот чой дорад. Маълумот – ин факту ракамхои омории корхонаю ташкилотхо мебошад.

Офтоб, тавре қайд карда будем, яке аз ситораҳои қатории Галактикаи мо – Роҳи каҳкашон буда, дар атрофи он сайёраҳо, кометаҳо, астероидҳо ва метеорҳо давр мезананд.

Вакте, ки сухани дар бораи усулхои тадкикотбарии маркетинг меравад, бояд намудхои онро чудо намуд. Се намуди тадқиқотбарии маркетинг мавчуд аст: 1). Тадқиқотбарии кабинети. 2).

Маркетинг (анг.

Дар адабиёт мафҳумҳои гуногуни маркетинг оварда мешаванд. Худи ибораи «маркетинг» аз калимаи англисии «market» (бозор) гирифта шуда, фаъолият дар соҳаи бозор ва фурӯшро мефаҳмонад.

Биотехнология просесси технологиест, ки бо истифодаи системаҳои биологӣ, ё худ организмҳои зинда сурат мегирад.

Агар ба таърихи инкишофи табиатшиносӣ бори дигар назар андозем, дида мешавад, ки дар ҳама давру замон вай яке аз воситаҳои асосии пешрафти ҷомеа ҳисобида мешавад.

Объектҳои омӯзиши табиатшиносии классикӣ (масалан, термодинамикаи асри 19 ва нимаи аввали асри 20) системаҳои содда, пӯшида ва нисбат ба вақт баргардандаанд.

Агар ба таърихи зиёда аз 2 ҳазору 500 солаи табиатшиносӣ назар андозем, дида мешавад, ки вай хусусан дар се садсолаи охир бо суръати бениҳоят баланд инкишоф ёфтааст.

Оид ба пайдоиши ҳаёт дар рӯи Замин, ки яке аз проблемаҳои муҳимтарини табиатшиносӣ мебошад, дар давраҳои гуногуни таърихи инсоният ақидаҳои мухталиф, ва аксар вақт соддалавҳона, баён шуда буданд.