Мақолаҳои тоҷикӣ

То бархам додани бонки сахомию тичорати, Бонки милли (маркази) чорахои заруриро оид ба ислох кардани фаъолияти ин бонк ё ташкилоти молиявии гайрибонки меандешад.

Мол, эҳёву ташаккул ва таҳаввули он, мустақиман бо хусусиятҳои хоҷагиҳои ҷамъиятӣ вобаста мебошад.

Чӣ тавре аз таҳлили саволҳои пештара маълум гардид, рақобати комил ҳамчун шакли бозори идеалӣ барои инкишофи муозин ва мутаносиби иқтисод шароити муфид фароҳам оварда наметавонад.

Ҳар як илм бидуни таҳлили ҷараёну равандҳои ҳодиса, эҳёву инкишоф, тарзу услуб, методу методология ва принсипҳои дарку тадқиқи онҳо густариш ёфта наметавонад.

Чӣ тавре қайд карда гузаштем, таи зиёда аз 70 сол дар адабиёти марксистӣ, ба ҳайси объекти моликият — воситаҳои истеҳсолот ва предметҳои истеъмолӣ тавсия карда шудаанд.

Новобаста аз сирати мансубият ба ин ё он шакли моликият, ҳаҷму меъёр, миқдори тавлиди неъматҳову адои хизмат, ҳар як корхона барои иҷрои вазифа ва мақсади муайян нигаронида мешавад.

Эҳёву ташаккул ва густариши пул, мустақиман бо давраҳои рушди низомҳои иқтисодӣ, инкишофи тамсилаҳои он ва шаклу намудҳои хоҷагиҳои молӣ алоқаманд мебошад.

Дар ҳаёти муқаррарӣ инсон бо ибораҳои зиёде ба монанди неъмат, маҳсулот, мол, сарват, боигарӣ ва ғ. дучор меояд ва онҳоро бамавриду бемаврид дар як маънову мазмун истифода мебарад.

Инсон ва ҳаёту зиндагонии он, чӣ аз нуқтаи назари биологӣ, чӣ иқтисодиву иҷтимоӣ ва моддиву маънавӣ, аз оғози тавлид то кунун объекти махсуси таҳлил ва таҳқиқи илмҳои гуногун қарор дорад.

Арза ҳамчун кулли молу хадамоте, ки бизнес (со-ҳибкорон), хоҷагиҳои хонадорӣ ва давлат метавонанд ё худ имконият доранд ба бозор тибқи нархҳои муайян пешкаш намоянд ташкил меёбад.

Фаъолияти корхона, хоҳ нохоҳ бо принсипҳои иқтисоди бо-зорӣ (интихоби озодонаи намуд ва шакли фаъолият, баробарҳу-қуқии субъектҳои бозорӣ тибқи шаклҳои гуногуни моликият, нархмуқарраркунии озод, худта

Тақозо раванди доимию устувор, такроршаванда ва ба ҳам алоқаманди байни субъектҳои иқтисодиро оид ба қонеъ гардондани эҳтиёҷу дархост ва ниёзмандӣ нисбат ба неъматҳои иқтисо-дию ғайрииқтисодӣ ифода ме

Инсон табиатан аз ибтидои офарид то кунун баҳри қонеъ гардонидани талабу ниёзҳои худ эҳтиёҷ ба хӯрдан, пӯшидан, кор кардан, сохтан, хондан, истироҳат, маишат ва ғайра дорад.

Чӣ тавре, аз таҳлили саволҳои пештара маълум гардид, гардиши фондҳо давраҳои гуногун (фонди пулӣ, истеҳсолӣ, молӣ)-ро аз сар мегузаронад.

Сирру асрори фаъолиятҳои бисёрҷабҳа, нақшу мақоми инсон  дар ҷомеа, алалхусус ҷабҳаи иқтисод ҳамеша дар маркази диққати бузургони илму фарҳанг буд ва минбаъд боқӣ хоҳад монд.