Мақолаҳои тоҷикӣ

Иштирокчиёни муносибати корӣ барои вазифаи дар пеш гузошта шуда, ба мақсад ва комёбиҳои назаррас ноил шудан аз рўи қонун баромад менамоянд.

Менеҷменти ҷопонӣ дар даҳсолаҳои охири асри ХХ мамлакатро ба кишвари пешрафтаи ҷаҳонӣ ва асриХХ1 бошад дар ҷаҳон ба довталаби ҷои аввал бар овард.

Коммуникатсия шарти нахустини мавҷудияти ташкилот ба ҳисоб меравад.

ҳар як роҳбар дар фаъолияти идоракунии худ уҳдадориҳои худро дар як услуби муйян иҷро менамояд. Услуби идоракунӣ гуфта тарзу усули таъсир расонидан ба рафтори тобеъон дар рафти иҷрои кор меноманд.

Одатан, таҳти низом — қонун, қоида, тартиб, танзим ё худ механизми амали ҳодисаҳои иқтисодию иҷтимоӣ дар як давраи муайяни таърихӣ фаҳмида мешавад.

Ба ҳамагон маълум аст, ки дар ҷаҳон ҳодисаҳо — ҳодисаи табиӣ, биологӣ, химиявӣ, физикӣ, ҷомеавӣ, яъне ҳодисаҳои табиии зинда ё худ ғайризинда, худ аз худ эҳё, ташаккул ва инкишоф намеёбанд.

Ҳангоми таҳлил ва таҳқиқи ҳодисаҳои иқтисодӣ, хусусан раванди фаъолияти хонадорию хоҷагидорӣ вожа (калима) ва ибораҳои гуногунро истифода мебаранд, ки бо воситаи онҳо ин ё он равишу паҳлу ва тарафу ҷа

Дар шароити низоми иқтисоди бозорӣ, мақсад ва вазифаи ҳар як субъекти иқтисодӣ — ташкил кардани раванди кор дар асоси ҳадди ақали (минимуми) хароҷот ва ноил гаштан ба ҳадди аксари (максимуми) фо

Чӣ тавре аз мавзӯҳои пештара маълум гардид, фаъолияти хоҷагидории корхона дар асоси принсипҳои гуногун, алалхусус, тарҳрези (ба плангирӣ, ба нақшагирӣ)-ю худидоракунӣ қарор мегирад.

Чӣ тавре хонандагони арҷманд аз мутолиаи саволҳои пешин огоҳанд, байни иқтисоддон на танҳо нисбати субъекту объект, предмету метод, давраю зинаҳои рушд, балки вазифаю мақсад ва мақоми назарияи иқтисод

Эҳё ва густариши рақобат аз давраи ташаккули истеҳсо-лоти молӣ оғоз меёбад.

Бозор худ аз худ, бидуни сабаб ва шароитҳои муайяни таърихӣ бунёд ва густариш ёфта наметавонад. Таҷриба нишон медиҳад, ки инкишоф ва таҳаввули бозор таҳти шароит ва услубҳои мушаххас қарор мегиранд.

Тақозо ҳамчун дархост ва эҳтиёҷоти истеъмолгарон, ки дорои нерӯ ва қобилияти харидорианд сурат мегирад.

Фаъолияти савдо бо воситаи тиҷорат ба роҳ монда мешавад. Тиҷорат (Тичорат) чист?

Эътидолӣ ва чандирии тақозою арза бидуни назардошти таҳлили назарияи манфиатнокӣ, муомилаи истеъмолӣ ва назарияи интихоби истеъмолӣ имконнопазир аст (39,51-57; 18,77-80).