Мақолаҳои тоҷикӣ

Рафтори шахс дар низоми идоракунӣ Нақша: 1.Рафтори роҳбар — менеҷер дар ташкилот. 2. Меҳнати фикрӣ ва роҳҳои дурусти истифодаи он. 3.Худшиноси дар рафтори роҳбар — менеҷер. 1.

Дар табиат се намуди обро фарқ мекунанд. 1. Оби отмосферӣ — ба ин намуд обҳои борон, барф, туман, қиров, шабнам дохил мешавад. 2.

§ 1. Амвол ҳамчун асоси фаъолияти соҳибкор. Барои ба амал баровардани фаъолияти соҳибкорӣ, соҳибкор бояд амволи муайян дошта бошад.

Нақшаи кор: 1.Тафсири истилоҳи «забонҳои флективӣ, флексия ва навъҳои он 2.Хусусиятҳои типологии забонҳои флективӣ 1.

Андешаҳои ахлоқи сиёсӣ дар таълимоти Румӣ Дар мақолаи мазкур андешаҳо перомуни ахлоқи сиёсӣ аз нигоҳи Мавлоно Ҷалолуддини Румӣ баррасӣ мегарданд.

1.Таъсири урфу одат ва рафтору маданият ба роҳбар 2.Омилҳои таъсиррасонандаи рафтор ва хусусиятҳои хоси онҳо. 3.Нишонаҳои асосии баҳо додан ба роҳбар, хислатҳои фарқкунандаи пешвоёни хирадманд.

Об ва масоили он дар ҶТ. Об сарчашмаи ҳаёт буда, яке аз мавҷудоти рӯи олам ба шумор меравад. Атокунандаи ҳаёт ба ҳамаи мавҷудоти зинда буда, аз он тамоми мавҷудоти зинда ва замин ғизо мегиранд.

Ҷазо чораи маҷбуркунии давлатие мебошад, ки бо ҳукми суд таъин карда мешавад.

Сарчашмаи асосии карзи бонки пеш аз хама маблагҳои пулии худи бонк аст.

Пеш аз он ки мавзӯи мазкурро шарҳ диҳем, хотиррасон мекунем, ки феъл чӣ дар забони тоҷикию англисӣ ва чӣ дар забонҳои дигари дунё яке аз ҳиссаҳои асосии нутқ ба шумор меравад.

Пайдоиш ва рушду инкишофи ташкилот ва ҳаракатҳои ҷамъиятӣ дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳанӯз аз охири солҳои 80-ум ва ибтидои солҳои 90-уми асри гузашта оғоз гардида буд.

Шакли номуайяни феъл дар забони англисӣ “infinitive” ном дорад. Он ба саволи “чӣ кор кардан” ҷавоб медиҳад. Асосан шакли номуайяни феъл бо ҳиссачаи “to” истифода мешавад.

Ҳолати умумӣ Ҳисобот системаи нишондиҳандаҳои ба ҳам алоқа-манду пайваста буда,омили баҳо додан ба натиҷаи ниҳоӣ ва сифати кор, оид ба иҷрои нақша, инчунин дуруст истифода бурдани захираҳои меҳнатию в

Активҳои гайримодцӣ ин активи гайрипулӣ шинохта-шавандае, ки шакли ҷисмонӣ надорад ва ҳангоми истеҳсол ё пешниҳоди молу хизмат, барои иҷорадиқӣ, ё ин ки мақсадҳои маъмурӣ истифода мегардад.

Дар минтақаи Аврупо мардуме зиндагӣ мекар-данд, ки онҳоро славянҳо мегуфтанд. Онҳо ба гурӯҳ-ҳои славянҳои гарбӣ, ҷанубӣ ва шарқӣ ҷудо мешуданд.