Статьи

Дин яке аз шаклҳои шуури ҷамъиятӣ, яке аз намудҳои идеология мебошад. Идеология бошад дар ниҳояти кор инъикоси ҳастии моддии одамон ва таркиби иқтисодии ҷамъият мебошад. Ҳанӯз Ф.

Дини зардуштӣ Зардушт 1000 то милод Дини яҳудй Мусо- 1400 то милод Дини масеҳй- Исои Масеҳ 1 то милод Дини ҳиндуи Кришно 3000-1400 то милод Дини ислом Муҳаммад (570-632)-и (УП)-и милодиДини зардуштӣ З

Доир ба масъалаи пайдоиши «Авесто» дар адабиёти илмиақидахои гуногун ҷой дорад. Як гурӯхи олимон (Дюперон, Дармстетер, Мейе, Юар ва ғайра) пайдоиши онро ба мамлакати Мидия нисбат медиханд.

Доир ба мафҳуми принсипҳои мурофиаи ҷиноятӣ се ақида мавҷуд аст: гурӯҳи якуми олимон андеша дорад, ки принсипҳо ин ғояҳои роҳбарикунандаанд ва таз ин лиҳоз муҳтоҷи аз ҷониби ҳуқуқ барқароркуниро надор

Доир ба ҷаҳонбинии динӣ ва фалсафии мардуми ҳинд асарҳои зиёде вуҷуд доранд.

Доираи масъалаи ҳуқуқи байналхалқии оммавӣ аз хусусӣ дар адабиётҳои ҳуқуқӣ фикрҳои мухталиф вуҷуд дорад. Як гурӯҳ олимон ҳуқуқи байналхалқии хусусимро ба ҳуқуқи байналхалқии оммавӣ якҷо менамоянд.

Доири пайдоиши ҳуқуқи байналхалқӣ фикрҳои мухталиф вуҷуд дорад. Олимони ҳуқуқшиноси байналхал қӣ пайдоиши онро бо пайдоиши давлат, ҳодисаи таърихӣ ва манфиатҳои инсонӣ алоқаманд медонанд.

Зардушти таълимоти динӣ фалсафиест, ки дар қуруни 7-6 пеш аз мелод ба вуҷуд омадааст ва бунёдгори вай зардушт маҳсуб мешавад.

Илми иқтисод, алалхусус назарияи иқтисод дар ҷараёни эҳё, инкишоф ва таҳаввули худ, давраву зинаҳои тулонии таърихро аз сар гузаронидааст. Падидаҳову андешаҳои нахустини он (ниг. мав.

Илмат ба амл чу ёр гардад, Қадри ту яке ҳазор гардад. (Низоми Ганҷавӣ) Дар «Қуръон»-и маҷид аввалин сухане, ки ба инсоният аз ҷониби Худованди бузург гуфта шуд, ин калимаи «бихон» мебошад.

Идоракунии қарз тавассути муассисаҳое сурат мегирад, ки дар маҷмўъ онҳоро низоми қарзӣ меноманд.Идоракунии қарз тавассути муассисаҳое сурат мегирад, ки дар маҷмўъ онҳоро низоми қарзӣ меноманд.

Идоракунии қарз тавассути муассисаҳое сурат мегирад, ки дар маҷмӯъ онҳоро низоми қарзӣ меноманд.

Идомаи омӯзиши давлат бо масъалаи муайян намудани навъҳои давлат ва шаклҳои он алоқаманд мебошад.

Ибни Сино (980-1037) номдортарин аллома ва барҷастатарин файласуфи машшоии тоҷик аст, ки дар соҳаи фалсафа ва ҳикмат таълифоти зиёде ба ёдгор мондааст.

Зуҳури ҳокимият хосси ҷомеаи инсонӣ буда, сароғози биологӣ, табиӣ ва иҷтимоии ҳаёти онҳоро ташкил медиҳад.