Статьи

Табиати зиндаи рӯи Замин ниҳоят гуногуншаклу гуногунранг аст. Аз рӯи сохти ҳуҷайрагӣ организмҳои зинда ба беҳуҷайра ва ҳуҷайрадорҳо ҷудо мешаванд. Шакли беҳуҷайраи ҳаёт вирусҳо ва фагҳо мебошанд.

Табиатшиноси немик Эрнет Геккел бори нахуст соли 1866 истилоҳи «экология» — ро пешниҳод кардааст.

Табиатшиносӣ системаи илмҳо оид ба табиат ва олами ҳастӣ буда, ҳодисаҳо ва протсессҳое, ки дар он ба амал меоянд, мавриди муҳокима ва таҳқиқ қарор медиҳад.

Тавcифи умумии таърихи фалсафаи тоҷик: Фалсафаи тоҷику форс ва қавмҳои ҳамасли онҳо дорои таърихи беш аз ду ҳазорсола мебошанд.

Тавассути фанни Информатика шумо бо асосҳои техникаи компютерӣ ва технологияҳои коркарди электронии иттилоот шинос хоҳед шуд.

Тавозун гурӯҳбандии манбаҳо, воситаҳои асосии корхона ва натиҷаҳои фаолияти молиявии он дар шакли пулӣ ва дар як вақти муайян мебошад.

Тавозуни бонки тичорати ин тавозуни мухосибие мебошад, ки ваъзи воситахои худи ва чалбшудаи бонк ва гузориши онхо ва дигар амалиётхои фаъоли бонкро нишон медихад.

Мавҷудияти хоҷагии ҷаҳониро бе ҳамбастагии (интегратсия) байналхалқии иқтисодӣ тасаввур намудан ғайриимкон аст…Мавҷудияти хоҷагии ҷаҳониро бе ҳамбастагии (интегратсия) байналхалқии иқтисодӣ тас

Манзараи илмии оламро асоси бунёдии илм мемешуморанд.

Манбаъҳои ҳокимият воситаҳое мебошанд, ки бо ёрии онҳо таъсиррасонӣ ва ҳукмронӣ таъмин мегардад.

Макон ва замони пайдоиши дини зардуштӣ. Асосгузори дини зардуштӣ пайғамбар Зардушт писари Гистасп буд. Ба андешаи аксарияти донишмандон ин дин дар байни асрҳои X – VII п.м.

Мазмун ва моҳияти мафҳумҳои ба ҳам алоқаманд ҳангоми муқоиса ва муқобилгузорӣ ба ҳамдигар равшан  мегарданд, зеро шинохтани   ягонагӣ ва тафовути мафҳумҳои  мутаалиқ ва мутадохил т

Мазан бар сари нотавон дасти зур, Ки рӯзе ба пояш дарафтӣ чу мӯр. Ҳар як инсон дар зиндагӣ бояд мулоҳизакор, боандеша ва мардумдӯст бошад.

Маданият ҳамчун падидаи таърихӣ дар зинаҳои муайяну мушаххаси тараққиёти таърих шаклу шева-ҳои махсусро ба худ мегирад.

Маданият дар раванди таърих қонунҳои рушди худро дорад, ки он падидаи иҷтимоӣ буда, хосияти зеҳнӣ (субъективӣ)-ро дорост.