Текстовые материалы
Палеолити аввал (800-200 ҳазор сол пеш аз милод). Давраи аз ҳама қадими асри сангро палеолити аввал меноманд. Дар Осиёи Миёна ин давра 800- 200 ҳазор сол пеш аз замони моро дар бар мегирад.
Параметрҳои саҳифаҳо. Барои ҷустуҷӯи калима (матн) ё ибора ба фармони Найти – и менюи Правка қарсос кардан лозим аст.
Почтаи электронӣ (E—mail) Почтаи электронӣ (E-mail)- ин яке аз сервисёои паҳншудаи Интернет мебошад. Почтаи электронӣ яке аз дастоварҳои бузурги технологияҳои компютерӣ мебошад.
Принсипҳои ташкили фаъолияти ҳисобгирӣ дар ҶСП «Бонки рушди Тоҷикистон» Дар вақти гузаштани таҷрибаомӯзӣ ман диққати асосии худро бештар ба шуъбаи ҳисобдорӣ равона карда будам.
Пурзуршавии куввахои марказгурез ва кушишҳо барои мустақилият. Аз давраи салтанати Нух ибни Наср (943- 954) сар карда нишонахои сустшавии давлати Сомониён харҷй бештар аён шудан гирифт.
Раванди ташаккулёбии ноҳияҳои туристӣ. Ҳадафи асосии ноҳиябандии туристӣ – азхуднамоиш ҳудуд мебошад. Ин раванд хосияти дарозмуддат дорад, яъне муҳлати дуру дарозро дар бар мегирад.
Рафтори шахс дар низоми идоракунӣ Нақша: 1.Рафтори роҳбар — менеҷер дар ташкилот. 2. Меҳнати фикрӣ ва роҳҳои дурусти истифодаи он. 3.Худшиноси дар рафтори роҳбар — менеҷер. 1.
Омезиши ихтилофҳои мазҳабӣ бо рақобати мансабӣ ва ба амал омадани фоҷеаи байни суннимазҳабон ва шиам
Сабабҳои асосии ба вуҷуд омадани фоҷеа.
Сабабҳои ба амал омадани шӯришҳои зиддимустамликавӣ. Дар замони мустамликавӣ дар ҳудуди кишвари Туркистон худсарию бедодгариҳои амалдорони маҳаллии ҳукумати подшоҳӣ ҳадду канор надошт.
Муҳорибаи Чӯпоното ва забти Самарқанд. К.П.Кауфман баробари генерал- губернатори Туркистон таъин гардиданаш амалиёти забткоронаи пешгузаштагони худро давом дод.
Мунзим Мирзо Абдулвоҳид Бурҳонзода (1877-1934)-мутафаккири маорифпарвари тоҷик ба ҳисоб меравад.
Накша: 1.Таълимоот оид ба биосфера. 2. Гардиши карбон. 3. Гардиши нитроген. 4.Гардиши фосфор ва сулфур. 5. Гардиши оксиген.
Нархгузорӣ – ин раванди муқарароти нарх ба маҳсулоти муайян ё хадамот мебошад.
Натиҷаи дигаргунсозиҳо. Солҳои 1929-1941 дар Тоҷикистон ба тамоми душвориҳо ва хатогиҳо нигоҳ накарда, дар соҳаҳои иҷтимоию иқтисодӣ ва фарҳангӣ муваффақиятҳои назаррас ба даст дароварда шуд.
Нашъунамо ва расман эътироф шудани адабиёти форс- точик. Асрҳои 1Х-Х барои пешравии адабиёти қитобии тоҷик, ки аз эҷодиёти даҳанакии халқ баҳра мегирифт, шароити хеле мусоид мухайё кард.