Статьи

Модар дар ҳаёти кас ҳама чиз аст: тасалло дар маълумию имдодгарӣ, дар бадбахтӣ, қувва дар заифӣ, нур дар дили сиёҳӣ шаб. Хулоса, вай чашмаи шафқат, саховат, муқаддимаи ҳаловату осоиш аст. Модар!

Сохибкории инфироди (фарди), фаъолияте мебошад, ки асосан аз ҷониби як шахси алохида ташкил карда мешавад. Соҳиб-кор ба сифати менеҷер нақши идоракуниро ба зимма дорад.

Бозор, моҳият, таркиб ва вазифаҳои он. 1.Бозор ва нақши он дар фуруши мол ва хизматҳо. 2. Соҳаҳои алоқаманди системаи бозорҳо. Бозор- ин маҷмӯи қарорҳои хариду фуруши молҳо ва хизматҳо мебошад.

Буд-набуд дар замонҳои қадим Луқмони Ҳаким ном як шахси донишманде буд.

Дар забони англисӣ се феъли ёридиҳанда мавҷуданд: «to be”, «to do», «to have». Феълҳои мазкур ҳам чун феъли асосӣ ва ҳам чун феъли ёридиҳанда баромад мекунанд.

Дар назарияи соҳибкорӣ дар зери мафҳуми субъекти фаъолияти соҳибкорӣ шаҳрвандон ва иттиҳодияҳои онҳо фаҳмида мешавад. Инчунин мафҳумҳои соҳибмулк, менеджер ба мафҳуми соҳибкор айният дода намешаванд.

Муҳокима яке аз шаклҳои тафаккур мебошад. Муҳокима ҳам мисли мафҳум инъикоси воқеияти реалие мебошад, ки берун аз шуури инсон ва новобаста ба он вуҷуд дорад.

Банақшагири вақти кории робарӣ ва санъати менеҷмент Нақша: 1.Инкишофи иқтисоди масъулият 2.Идоракунии вақт 3.Банақшагирии вақти фардии роҳбар 1.

Зарурияти саноаткунонӣ дар давраи нав.

Мафҳум ва навъҳои таѓирёбии иҷтимоӣҚолаби тағйирёбии иҷтимойТартиби тағйиротҳои иҷтимоӣОмилҳои тағйиротҳои иҷтимойИнкишофи(прогрессии) иҷтимоӣМуътадилии иҷтимоӣМавзӯи тағйирёбии иҷтимоӣ яке аз қисмат

Яке аз масъалаҳои муҳим дар назди дилхоҳ ширкат аз нуктаи назари маркетинг ин омӯзиши муҳити маркетингии ширкат ба шумор меравад.

Фаъолияти савдо бо воситаи тиҷорат ба роҳ монда мешавад. Тиҷорат (Тичорат) чист?

Мақомоти ҳокимияти давлати-ин шаҳрванд ё ин ки коллективи шаҳрвандон мебошанд, ки мувофиқи қонунгузори интихоб ё таъин шудаанд.

Шумора миқдор ва тартиби чизеро ифода менамояд Онро дар забони англисӣ “Numeral” меноманд. Шумораҳо ду хел мешаванд шумораҳои миқдорӣ ва шумораҳои тартибӣ. Ҳоло мо шумораҳои миқдориро шарҳ медиҳем.

Дар ҳама давру замон одамонро сирру асрори пайдоиши Олам, осмони ситоразор, Офтобу Замин, сабабҳои ивазшавии фаслҳои сол, шабу рӯз ва ғайра ба худ ҷалб менамуданд.