Статьи

Халқи тоҷик баъди зиёда аз ҳазор сол аз нав соҳиби давлати мустақили миллӣ гардида, мақому манзалати хосса касб намуд. Барои миллат ин бахти нодир ва воқеаи хеле бузургу фараҳбахш ва ифтихор аст.

Хусусияти хоси муассисаи бонкӣ аз он иборат аст, ки ҳамчун як корхонаи тиҷоратӣ, қисми асосии захираҳои қарзии вай аз ҳисоби маблағҳои ҷалбшуда ташкил мешаванд.

Хусусияти баррасии фалсафӣ ва методологии масоили баҳамтаъсиррасонии табиат ва ҷомеа ба зарурияти дарки масъалаҳое алоқамандӣ дорад, ки онҳоро дар маҷмӯъ метавон дар шакли зерин тасвир намуд: мақоми ҷ

Хонадони Музафариҳо тоҷикнажоданду аслан аз шаҳри Хофи Хуросон бархостаанд. Сарсилсилаи ин сулола амир Шайх Гиёсиддини Ҳоҷӣ ба шумор меравад.

Хитой (Чин) низ яке аз гаҳвораҳои тамаддуни аҳли башар маҳсуб мешавад. Давраи қадимтарни дар инкишофи маданияти Хитой ҳазорсолаи IV-уми то милодӣ ва ҳазорсолаи III -юми то милодӣ ба шумор меравад.

Хиндустон дар таърихи башарият бо тамаддуни бою кӯҳан ва макотиби гуногуни фалсафии худ маъруфият ёфтааст.

Химия яке аз соҳаҳои илми табиатшиносӣ буда, мавзӯи омӯзиши он элементҳои химиявӣ (атомҳо), моддаҳои содда ва мураккаби аз атомҳо ташкилёфта (молекулаҳо), табдилёбии моддаҳо ва қонунҳои ин табдилёбиҳо

Хар як категорияи систематикӣ (ҷинс, авлод, оила ва щ.) на фақат бо хусусиятхои морфологӣ ва тарзи хаёти организмхои ба таркиби ӯ дохилшаванда хос аст, балки бо нохияи пахншавии муайян-ареал хам.

Хар мамлакати мустакил, ки бо усулҳои иктисоди бозори амал менамояд ё ба ин бозор дохил шуда истодааст, бояд низоми инкишофёфтаи бонки дошта бошад.

Хангоми гузариш ба иқтисоди бозорӣ таъсир ва бунёд гардидани бисёрукладӣ, масъалаи таъмин кардани ҳуқуқи соҳибкорӣ, шароити танзими муносибатҳои дохилӣ ва бурунмарзӣ, ташкили сохтори иқтисодӣ ва иҷтим

Халқи тоҷик ҳамчун халқи инсондўст, раҳмдил, таҳаммулгаро ва меҳмоннавоз дар миёни халқҳои дигар машҳур мебошад.

Фаъолияти мақсаднокеро, ки бо ёрии он дар корҳонаву ташкилотҳои гуногун менеҷерон ба объекти идорашаванда – истеҳсолот ва кормандон дар иртибот бо қорорҳои дахлдор ба самти фаъолият таъсир мерасонанд,

Фондҳои асосӣ аз ҷиҳати сохт, таркиб, имконияти ҷисмонӣ, муҳлати амал аз 1 то 50 сол ва аз он зиёдтар хизмат мекунанд.

Флора. Ноҳияҳои географӣе, ки аз ҳамдигар бо организмҳои худ – микроорганизмҳо, замбӯрущҳо, растаниҳо ва ҳайвонот фарқ мекунанд флора номида мешаванд.

Феъли “to have” бо зарфҳои миқдору дараҷа низ васеъ истифода бурда мешавад. Зарфҳои миқдору дараҷаро дар забони англисӣ “Adverbs of degree” меноманд.