Статьи

Таъснеёбии генерал-губернатори Туркистон ш ҳуқуқҳои номахдуди нахустин губернатори он генерал К.П.Кауфман.Оқибатҳои аз тарафи Россия забт шудани Осиёи Миёна:а) ҷиҳатҳои мусбат; б) ҷиҳатҳои манфӣ.

Бахту саодат Хушбахтӣ – ин, эвдемония (Cиdоi тон) Худо-айнан дар бораи тақдири инсон сухан меравад, ки дар таҳти Худованд муҳофизат аст.

Нақша: 1. Демография ҳамчун илм дар бораи таҷдид, миқдор ва сохтори аҳолӣ. 2. Таҷдиди аҳолӣ ва қонуниятҳои он 3. Омилҳои ба таҷдиди аҳолӣ таъсиркунанда. 4. Нишондиҳандаҳои таҷдиди аҳолӣ. 1.

1. Парчами давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон рамзи истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад. 2.

         Аз рӯи ақидаҳои мавҷудаи олимон дар ҳазорсолаи сеюми пеш аз мелод қабилаҳои нимкӯчии эронинажод дар даштҳои шарқии дарёи Волга мезистаанд.

          а. Парастиши Яҳве, давраи аввали инкишофи яҳудия.

          Аз қадим то имрӯз дар Япония ду дин вуҷуд дорад: синтоия ва буддоия. Синтоия-дини соф миллӣ буда, буддоия аз Хитою Корея ворид гардидааст.

          Буддоия яке аз он се динҳои маъруфи ҷаҳонист, ки нисбат ба динҳои масеҳӣ ва ислом барвақттар по ба арсаи вуҷуд ниҳод.

          Дар Мисри қадим, ки он яке аз гаҳвораҳои бузурги маданияти инсоният ба ҳисоб меравад, динҳои ба ин кишвар хосс вуҷуд доштанд.

          Дар қиссаҳои қадимаи буддоия дар хусуси асосгузори ин дин- Буддо ривоятҳои воқеие оварда мешаванд, ки тибқи онҳо Буддо шахсияти таърихӣ буда, дар

          Дини масеҳӣ дини дуюми ҷаҳонӣ пеш аз ҳама бо таърихи сокинони Аврупо алоқаманд аст.

          Дини яҳудия аз динҳои миллиест, ки аз замонҳои қадимтарин то ба имрӯз бо тағйиротҳои кам омада расидааст.

Ҳолати умумӣ Ҳисобот системаи нишондиҳандаҳои ба ҳам алоқа-манду пайваста буда,омили баҳо додан ба натиҷаи ниҳоӣ ва сифати кор, оид ба иҷрои нақша, инчунин дуруст истифода бурдани захираҳои меҳнатию в

Ҳуҷҷатҳои асосии меъёрӣ 1. Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи баҳисобгирии бухгалтерӣ» аз 14 майи соли 1999, №750. 2. Кодекси андози Ҷумҳурии Тоҷикистон дар таҳияи соли 2004. 3.

Активҳои гайримодцӣ ин активи гайрипулӣ шинохта-шавандае, ки шакли ҷисмонӣ надорад ва ҳангоми истеҳсол ё пешниҳоди молу хизмат, барои иҷорадиқӣ, ё ин ки мақсадҳои маъмурӣ истифода мегардад.