Статьи

Хиндустон дар таърихи башарият бо тамаддуни бою кӯҳан ва макотиби гуногуни фалсафии худ маъруфият ёфтааст.

 Талабот — ин хохиш ва имкониятхои истеъмолкунандагон барои харидани ягон мол бо нархи муайян, дар хачми муайян ва дар чои муайян мебошад.

Пурзуршавии куввахои марказгурез ва кушишҳо барои мустақилият. Аз давраи салтанати Нух ибни Наср (943- 954) сар карда нишонахои сустшавии давлати Сомониён харҷй бештар аён шудан гирифт.

ҶМШС Тоҷикистон дар ҳайати ҶМШС Ӯзбекистон. ҶМШС Тоҷикистон 5 – сол, яъне солҳои 1924 – 1929 дар ҳайати  ҶШС Ӯзбекистон буд.

САЙИДОИ НАСАФӢ Миробид (соли таваллудаш номаълум — вафоташ байни солҳои 1707—1711, Бухоро), шоири тоҷик.

Фаъолияти мақсаднокеро, ки бо ёрии он дар корҳонаву ташкилотҳои гуногун менеҷерон ба объекти идорашаванда – истеҳсолот ва кормандон дар иртибот бо қорорҳои дахлдор ба самти фаъолият таъсир мерасонанд,

Кашфиёти сохти ҳуҷайрагии растаниҳо. Тамоми организмҳои зинда аз ҷумла растаниҳо ҳам аз ҳуҷайраҳои хурдтарини бо чашми оддӣ дида нашаванда иборатанд.

Гурухи хучайрахои мустахкам , ки ба узвхои гуногуни растани такьягохи механики ташкил медиханд, бофтахои механики номида мешаванд.

Растани ва ҳайвонот Илме, ки олами растаниҳо, сохти организми растаниҳо, қонунияти инкишофёби ва фаъолияти ҳаётӣ, дар кураи замин паҳншавӣ, алоқаи дутарафаи онҳоро бо омилҳои муҳит ва дигар масъалаҳор

Моддаи 63. Низоми пулӣ Низоми пулии Ҷумҳурии Тоҷикистонро Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муайян менамояд. Моддаи 64. Воситаи қонунии пардохт ва эмиссияи пули миллӣ 1.

Авҷ гирифтани муборизаи синфи.

Дар таърихи маданияти халқи тоҷик замони Эхёи Аҷам пурмахсултарин давраи инкишоф буда, xунбиши бузурги таърихию фархангиба вуқӯъ пайвастааст.

Коммуникатсия шарти нахустини мавҷудияти ташкилот ба ҳисоб меравад.

Дар бораи иқтисодиёт ҳама ва ҳар рӯз ҳарф мезананд. Бинобар ин дар саҳифаҳои китоби мазкур моро суҳбате оид ба иқтисодиёт интизор аст. Дар аввал бояд донист, ки «иқтисодиёт» чист?

Нақша: 1. Муқаддима 2. Ҳаёти мухтасари шоир 3. Мазмуни «Гулистон»-и Саъдӣ 4. Хулоса Саъдии Шерозӣ яке аз шоирони ғазалсарои адабиёти классикии форсу тоҷик ба шумор меравад.