Дар илми ҳуқуқшиносӣ режими сиёсӣ ҳамчун маҷмӯи воситаҳо ва усулҳои баамалбарории ҳокимияти давлатӣ баррасӣ карда мешавад.
Дар адабиёти илмии муосир консепсияҳои мухталифи ҳокимият мавҷуданд. Масалан, консепсияҳои системавӣ ҳокимиятро таркиби системаи сиёсии ҷомеа муаррифӣ менамоянд.
Ташкилот ва ҳаракатҳои ҷамъиятӣ барои ба даст овардани ҳокимияти сиёсӣ мубориза намебаранд ва ҳатто аз болои он назорат намуданро низ барои худ раво намебинанд.
Ҷаҳонбинии дунявӣ.
Муайян намудани вазифаҳои ташкилот ва ҳаракатҳои ҷамъиятӣ имкон медиҳад, ки нақш ва мавқеи онҳо дар ҷомеаи шаҳрвандӣ ва давлати ҳуқуқӣ муайян карда шаванд.
Ҷомеаи шаҳрвандӣ низоми махсуси муносибатҳо ва институтҳои иқтисодӣ, иҷтимоӣ, миллӣ, оилавӣ ва шахсие мебошад, ки дар миёни одамон дар раванди фаъолияти ҳаётии онҳо зоҳир мегардад.
Дар илмҳои сиёсӣ рушду инкишофи таълимоти ҷомеаи шаҳрвандиро ба се марҳилаи асосӣ ҷудо менамоянд: — марҳилаи «табиӣ-ҳуқуқӣ» — асоснок намудани моҳияти ҷомеаи шаҳрвандӣ — аз давраи ат
Демократия ҳамчун шакли ҳокимият, пеш аз ҳама, хусусияти меъёрӣ дорад.
Ҳизбҳои сиёсии ҷаҳон хеле гуногунранг мебошанд. Истифодаи типологияи ҳизбҳои сиёсӣ имкон медиҳад, ки гуногунрангии онҳо мушаххас ва муайян карда шавад.
Бояд гуфт, ки ҳимояи манфиатҳои гуруҳӣ ва қонеъ сохтани талаботи қишрҳои гуногуни ҷомеа моҳияти аслии раванди сиёсиро ташкил медиҳад.