Статьи

Кӯчиши байналхалқии сармоя ва қувваи корӣ яке аз шаклҳои маъмули муносибатҳои байналхалқӣ-иқтисодӣ ба ҳисоб меравад.

Котегорияҳои ахлоқии «Некӣ ва бадӣ», дар шахс нисбат ба амал назарият саҳеҳ ташаккул ёфта, дар бораи маънои ҳаёт ва мақсаду воситаҳои ба даст овардани он тасаввурот пайдо мешавад.

Конунхои асосии таъмини эътимоднокии воситаи барномавиро дида мебароем, ки он максади асосии коркарди воситаи барномавй мебашад.

Исмҳо шумурдашаванда ва шумурданашавашда мебошанд. Дар забони англисӣ исмҳои шумурдашавандаро “countable поuns” ва исмҳои шумурданашавандаро “uncountable nouns” меноманд.

Истилоҳи «ҳуқуқи байналхалқӣ» аз тарафи умум дар асри ХIХ қабул гашт, ки то ин давра истилоҳи қадимаиҳуқуқи римӣ «ҳуқуқи халқ»-ҳо истифода мешуд.

Истилоҳи «информатсия» яке аз категорияҳои умуиилмӣ буда, аз калимаи лотинии informatio гирифта шудааст. Инсон доимо бо информатсия сару кор дошта, дар тамоми фаъолияташ истифода мебарад.

Истилоҳи «информатика» дар ибтидои солҳои 60 – уми асри XX дар Фаронса пайдо шуда, аз якҷоякунии ду калима «информатсия» ва «автоматика» ҳосил шуда аст.

Истилои муғул ба ҳаёти хоҷагии Осиёи Миёна зарбаи сахт расонид. Зулму истибдод аҳолии шаҳру деҳотро аз ҳамаи дастовардҳо ва махсусан шавқи зингдагӣ кардан маҳрум сохт.

Истеҳсолоти (хоҷагиҳои) молӣ аз хоҷагиҳои натуралӣ бо он фарқ мекунад, ки он мустақиман бо бозор сару кор дорад.

Истеҳсолот дар корхона ин ҷараёни мубаддалшавии ашёи хом ва масолеҳ ба маҳсулоти тайёр мебошад. Унсурҳои асосии ҷараёни истеҳсолӣ меҳнат, предметҳои меҳнат ва воситаҳои меҳнат мебошанд.

Истеҳсолот бидуни ҷомеаи инсонӣ имконнопазир аст. Инсон низ бе истеҳсолот вуҷуд дошта наметавонад.

Исмҳои забони англисӣ ҳам мисли исмҳои забони тоҷикӣ аслӣ ва сохта мебошанд.

Инсон ҳамеша дар бораи масъалаҳои чӣ будани олам, абадӣ ё даргузар будани он, дигаргуншавӣ ё якҳолатии он ва ғ. меандешад.

Ислом ба қатори он динҳои ҷаҳоние медарояд, ки онҳо китобҳои муқаддаси худро доранд ва пайравонашон «аҳлу-л-китоб» (яъне соҳиби китоби муқаддас ба монанди динҳои яҳудия ва масеҳият) номида мешаванд.

Исбот карда шудааст, ки бо воситаи низомҳои иқтисодӣ фазилатҳои накӯтарин, бохту бурдҳо, таҷрибаю анъанаҳо ва санъати хонадории ҳар як халқияту миллат инъикос ёфта, аз як насл ба насли дигар вогузошта