Мақолаҳои тоҷикӣ

Дониш ин иттилоот дар бораи ягон предмет аст. Бояд қайд намоем, ки чунин таърифи мухтасар хеле назарфиреб аст, чунки дар он на ҳамаи хосиятҳои дониш ифода карда шудаанд.

Оғози муборизаи суғдиён бо сарварии Спитамен. Суғдиён, аз он ҷумла ҷанговарони сарлашкари далер ва ватандӯст Спитамен пайваста бар зидди истилогарони Юнонӣ — Македонӣ мубориза мебурданд.

Эҳёву ташаккул ва густариши пул, мустақиман бо давраҳои рушди низомҳои иқтисодӣ, инкишофи тамсилаҳои он ва шаклу намудҳои хоҷагиҳои молӣ алоқаманд мебошад.

Аксари мардуми яҳуд дар назди раввинҳои Талмуд мисли ғулом буданд. Синагогаҳо ва обшинаҳои яҳудӣ дар ихтиёри онҳо қарор доштанд.

Мафҳуми ҳуқуқи оилавӣ.

“Меҳргон яке аз куҳантарин ҷашнҳои мардуми ориёинажод буда, гузаштагонамон онро ҳамчун ситоишу ниёиши Меҳр ё Митро ва рамзи аҳду паймон ва дӯстиву муҳаббати ойини меҳрпарастӣ таъбир кардаанд.

То тавонӣ, дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. (М. Турсунзода) Оре, дӯст беҳтарин, наздиктарин ва азизтарин касест, ки инсонро дар зиндагӣ роҳбалад аст.

          Буддоия яке аз он се динҳои маъруфи ҷаҳонист, ки нисбат ба динҳои масеҳӣ ва ислом барвақттар по ба арсаи вуҷуд ниҳод.

Унсури муҳимтарини шартномаи қарзӣ дараҷаи фоизи қарз ба ҳисоб меравад.Унсури муҳимтарини шартномаи қарзӣ дараҷаи фоизи қарз ба ҳисоб меравад. Фоиз ҳамчун қарз ҳамеша вуҷуд надошт.

Дар баробари андешаҳои сиёсие, ки пайдоиш ва рушди муносибатҳои капиталистиро асоснок намудаанд, инчунин дар ин давра гурӯҳи дигари мутафаккироне пайдо мегарданд, ки сохтори сармоядориро шадидан танқи

Нақша: Ба сари ҳокимият омадани Темур ва оғози забткориҳои вай.Кишваркушоиҳои Темур ва барпо гардидани шоҳаншоҳш ӯ.Муборизаи сулолавии Темуриён ва салтанати Улуғбек.

Саваннаҳо – типи растаниҳои минтақаҳои тропикӣ одатан дарахтию – буттагӣ, лекин баъзан табақаи дараххтӣ намешавад.

Дар фаҳмиши иҷтимоӣ – фалсафӣ халқ ҳамчун офаридгори таърих, умумияти кулл фахмида мешавад, ки ҳамаи табақа ва синфу гурўҳҳои иҷтимоии мувофиқи мақомашон дар инкишофи ҷамъият ҳавасмандро муттаҳид мен

Манзараи илмии оламро асоси бунёдии илм мемешуморанд.

Асоси ҳуқуқии фаъолияти корхонаҳои давлатиро Кодекси Граждании Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи корхонаҳои давлатӣ» аз 28 феврали соли 2006 ташкил медиҳанд.