Мақолаҳои тоҷикӣ

То тавонӣ, дӯстонро гум макун, Дӯстони меҳрубонро гум макун. (М. Турсунзода) Оре, дӯст беҳтарин, наздиктарин ва азизтарин касест, ки инсонро дар зиндагӣ роҳбалад аст.

Дониш ин иттилоот дар бораи ягон предмет аст. Бояд қайд намоем, ки чунин таърифи мухтасар хеле назарфиреб аст, чунки дар он на ҳамаи хосиятҳои дониш ифода карда шудаанд.

Ҷомеа ҳамчун низоми том аз намудҳои гуногуни фаъолияти бомақсади гурўҳӣва фардӣ иборат аст.

Саваннаҳо – типи растаниҳои минтақаҳои тропикӣ одатан дарахтию – буттагӣ, лекин баъзан табақаи дараххтӣ намешавад.

Мафҳуми ҳуқуқи оилавӣ.

Стратегияи тараққиёт- аслан ба корҳонаи нав тааллуқ дошта новобаста аз соҳаи фаҳолият онҳо ҳаракат мекунанд, ки дар муддати кўтоҳ мавқеи аввалро дар бозор бадаст оваранд.

ҳолати молиявии ширкат дар бисёр мавридхо муайян менамояд, ки рохбарият кадом намуди стратегияро барои фаъолити минбаъда интихоб менамояд.

Инкишофи иқтисоди ҷаҳонӣ ба бозори ҷаҳонӣ сахт вобаста мебошад. Бозори ҷаҳонӣ гуфта, механизми иқтисодиеро меноманд, ки алоқамандии иқтисодҳои миллии мустақилро таъмин менамояд.

Тилло Пӯлодӣ 4 майи соли 1912 дар деҳаи Пиши ноҳияи Шуғнони Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон ба ҷаҳон омадааст.

Оғози муборизаи суғдиён бо сарварии Спитамен. Суғдиён, аз он ҷумла ҷанговарони сарлашкари далер ва ватандӯст Спитамен пайваста бар зидди истилогарони Юнонӣ — Македонӣ мубориза мебурданд.

Сабаби ном ва воситаи асосии нақлиёт. Ташаккулёбии Роҳи бузурги абрешим асосан ба асри II пеш аз милод рост меояд. Чунин ном рамзӣ аст.

Манзараи илмии оламро асоси бунёдии илм мемешуморанд.

“Меҳргон яке аз куҳантарин ҷашнҳои мардуми ориёинажод буда, гузаштагонамон онро ҳамчун ситоишу ниёиши Меҳр ё Митро ва рамзи аҳду паймон ва дӯстиву муҳаббати ойини меҳрпарастӣ таъбир кардаанд.

1.Оила – қисми таркиби, ячейкаи асосии ҷомеа.

Маънои ҳаёт масъалаест, ки ҳамеша барои инсон пеш меояд, ҳам вақти кору амали муқаррарии ҳаррӯза, ҳам вақти маърифати талаботу манфиатҳо, ҳам вақти андешарониҳо дар хусуси зиндагии кунунӣ ва ояндаи на