Статьи

Ташкили раванди қарздиҳӣ Раванди қарздиҳӣ ҷамъи амалиёти ба ҳам пайвастаест, ки аз пешниҳоди дархост барои гирифтани қарз шурӯъ шуда, бо баргардонидани он ба анҷ ом мерасад.

Ҳанӯз соли 1912 (яъне пеш аз бунёди назарияи умумии нисбияти Эйнштейн) астрономи амрикоӣ Весто Слайфер ҳодисаи ба ном «эффекти ҷойивазкунии сурх» – ро кашф карда буд.

 Ҷаҳонбинии дунявӣ.

           Паҳн шудани буддоия дар кишварҳои хориҷа бештар якҷоя бо фаъолияти тоҷирони ҳиндӣ сурат мегирифт.

 Назарияи иқтисодии муосир тасдиқ менамояд, ки максимизатсияи фоида ва ё минимизатсияи хароҷот дар ҳолати баробар будани даромади интиҳоӣ ба хароҷоти интиҳоӣ дастрас карда мешавад (MR=MC).

 Рафтори истеъмолкунанда-ин ҷараёни таъсисёбии талаботи истеъмолкунанда ба молҳо ва хизматҳои гуногун мебошад.

 Даромад аз фаъолияти фардии мехнати — даромаде мебошад, ки бидуни иштирок дар истеҳсолоти ҷамъиятӣ гирифта мешавад.

 Хароҷоти истеҳсолӣ Хароҷоти истеҳсолӣ — ин пардохтҳо барои омилҳои истеҳсолии ба дастовардашуда мебошад.

 1.Мундариҷаи нишондиҳандаҳои баҳисобгири ва нақша ягона бошад. 2.Баҳисобгири бояд аниқ ва объективона бошад. 3.Баҳисобгири бояд сари вақт гузаронида шавад. 4.

 1.Кӯҳнашавии ҷисмонӣ 2.

 Ҳар як фирма пеш аз оғоз кардани истеҳсолот бояд муайян намояд, ки ба кадом фоида ноил мегардад.

 Ҳангоми тадқиқи вазъияти иктисодӣ, тадқиқотчӣ ҳодисаҳои дуюминдараҷаро ба эътибор намегирад, зеро ба эътибор гирифтани ин ҳодисаҳо, мантиқ ва мақсади тадқиқотро дигаргун сохтанаш мумкин аст.

 Фоиданокии хадди. Фоиданокии хадди — ин фоиданокии хар як неъмати илова истеъмолшуда мебошад.

 Талабот ба воситаҳои инвеститсионӣ, ки барои ба дастории капитал дар шакли ҷисмонӣ зарур аст аз истеҳсолнокии охирон вобаста мебошад.

 Талабот — ин хохиш ва имкониятхои истеъмолкунандагон барои харидани ягон мол бо нархи муайян, дар хачми муайян ва дар чои муайян мебошад.